Harp

Aan de harp komen, net als bij een piano, snaren te pas, maar geen hamertjes en toetsen. De harpist tokkelt de snaren aan met haar vinger, daarom heet de harp een tokkelinstrument. Net als de gitaar, de banjo en de mandoline, maar die zie je zelden in een symfonieorkest.

Harp spelen

Harpspelen wordt van harte aanbevolen door oud-lid van Hofstads Jeugdorkest:

- Elaine van der Wart, freelance harpiste

Gemiddeld beginnen kinderen met harpspelen tussen 8 en 12 jaar. Jonge kinderen starten meestal met harpspelen op een kinderharp zonder voetpedalen. De orkestacademie beschikt niet over een harp en deze zal dus zelf gehuurd of gekocht dienen te worden als je inschrijft voor een introductieopleiding van 18 lessen. De orkestacademie werkt samen met de  volgende harpdocenten die lesgeven in de regio Den Haag:

  • Eva Tebbe
  • Carla Bos

Onze coördinator harp (Eva Tebbe) helpt je graag bij het vinden van een geschikte docent of als je andere vragen over harpspelen hebt. Contact via email : Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Wil je direct inschrijven voor een introductieopleiding? Vul dan het aanmeldformulier van de orkestacademie in. Als je het aanmeldformulier hebt opgestuurd betreft dit een voorlopige aanmelding. De aanmelding wordt definitief als er plaatsing bij een muziekdocent is overeengekomen met de ouders/verzorgers, inclusief lesdag/tijd.

Instructiefilmpje  harpspelen

Informatie over harp

De eerste harp kwam al voor in de prehistorie. Dit was een harp met slechts een enkele snaar. De harp was namelijk in die tijd een jacht boog. Men ontdekte dat je een leuk geluid kreeg door aan de pees van de boog te tokkelen. Wanneer men meerdere bogen achter elkaar zetten kon je een deuntje maken omdat elke boog net iets anders van toon was. Uit dit principe ontstond de boogharp. Een boog met meerdere snaren. Hier kon een persoon makkelijk een riedeltje op spelen. De harp zoals wij hem kennen ontstond ongeveer 3500 jaar voor Christus in het oude Egypte.

In de Middeleeuwen waren Europese harpen diatonisch. Dit houdt in dat de harp in een bepaalde toonladder werd gestemd. Dit was geen enkel probleem totdat men de muziek erg ging ontwikkelen en er ingewikkeldere stukken geschreven werden. Men bedacht dat een harpist tijdens het spelen van toon kon veranderen door bepaalde snaren op bepaalde plekken in te drukken. Dit bleek in de praktijk zeer lastig. Men bedacht daarom andere systemen om het harp spelen makkelijker te maken, maar een haakjes systeem en een dubbel gesnaarde harp bleken geen oplossingen te zijn. In de 19e eeuw werd de oplossing pas gevonden, door meneer Erard. Hij vond de dubbelpedaalharp uit. Hij verbond de harp met zeven pedalen. Deze pedalen hadden allemaal drie standen en zo kun de harpist makkelijk van toon veranderen. Een pedaal kan een toon een hele toon verhogen. De pedaalharp wordt ook wel een concertharp genoemd.

De haakjesharp, ook wel de Keltische harp, is iets kleiner dan de pedaalharp. De harp heeft geen pedalen, maar haakjes boven de snaren. Door een haakje om te klappen kan een snaar ingekort worden. Dit verhoogd de toon. De haakjes worden handmatig omgezet. Dit kan heel lastig zijn voor de harpist. De haakjesharp wordt vooral gebruikt bij het spelen van volksmuziek. Met name Ierse muziek wordt vaak op de harp gespeeld. Verder is de haakjes harp heel populair om op te oefenen.